Po 1 kwietnia 2016 uruchomienie tunelu pod Martwą Wisłą
Do końca 2015 roku będą prowadzone roboty na dwóch nitkach tunelu pod Martwą Wisłą w Gdańsku. Po ich zakończeniu, przez trzy kolejne miesiące, będą się odbywały odbiory budowlane i pożarnicze. Tunel dla pojazdów samochodowych w obie strony zostanie udostępniony najprawdopodobniej 1 kwietnia 2016 roku.
Są to najnowsze terminowe zapowiedzi wygłoszone przez prezydenta miasta Gdańska Pawła Adamowicza (na powyższym zdjęciu), który jednak pierwszy kwietnia uznał za niezbyt sprzyjający na końcową fetę i uznał, że lepiej będzie 2 lub 3 kwietnia.
Wypowiedział te terminowe prognozy podczas wizyty wielu dziennikarzy w czwartek 13 sierpnia na placu budowy. Przypomnijmy, że pierwotnie obiekt miał być gotowy już w październiku 2014 r., a następnie 10 lipca 2015 r. Teraz wyznaczono go na 1 kwietnia, czyli na prima aprilis. Budowlańcy zrobią nam niezłego psikusa, jak tym razem dotrzymają tego „dowcipnego” terminu.
- Terminowe opóźnienia powstały z dwóch zasadniczych powodów, tłumaczy Ryszard Trykosko (na powyższym zdjęciu), prezes miejskiej spółki Gdańskie Inwestycje Komunalne. Pierwszy to taki, że ze specjalnie powołanego konsorcjum, trzy krajowe firmy ogłosiły upadłość i na placu boju ostała się tylko jedna hiszpańska OHL. Drugim powodem opóźnień jest to, że musieliśmy zamrażać grunt aby wykonać siedem poprzecznych przejść awaryjnych pomiędzy dwoma nitkami rurociągu. Samo zamrażanie gruntu przy kilku przejściach trwało aż 12 miesięcy.
Obecnie, aby nadgonić terminy, przez siedem dni w tygodniu aż na trzy zmiany pracuje 400 pracowników. W budownictwie nie wszystko można przewidzieć i domaganie się teraz nałożenia kar za niedotrzymanie pierwotnego terminu jest bezcelowe. To i tak chwalmy hiszpańską firmę, że samodzielnie kontynuuje to trudne zadanie inżynierskie i że nie zeszła z placu budowy, jak to uczyniły trzy rodzime upadłościowe firmy.
W dwóch nitkach tunelu pod dnem Martwej Wisły, w dolnej części zostały już wykonane komorowe ściany na których montowane są żelbetonowe płyty jezdne. Część ścian tunelu została już obłożona ognioodporną otuliną. Po obu bokach każdej z nitek rozpoczął się również montaż ścian odbojowych, które mają zabezpieczać tzw. tubingi, tj. betonowe elementy, z których powstała konstrukcja tunelu.
- Nie możemy narażać konstrukcji tunelu na bezpośrednie uderzenia samochodów. Dlatego w projekcie zostały przewidziane ściany odbojowe – wyjaśniała dziennikarzom Iwona Żygowska, zastępca prezesa miejskiej spółki GIK. Powiedziała również, że obecnie pod jezdnią w komorach trwa montaż sieci energetycznych, które będą wykorzystane m.in. do oświetlenia właściwego i zapasowego. Natomiast w najgłębszym miejscu obu rur, tj. około 30 metrów, są montowane ogromne przepompownie służące do usuwania wód deszczowych.
Gotowych już jest siedem poprzecznych przejść awaryjnych między obiema nitkami tunelu. Kończy się ich rozmrażanie. Dowodem tego – jak zapewniał Ryszard Trykosko - jest sącząca się woda z betonowych szczelin. Tuż przy bocznych ścianach będą się znajdować wąskie drogi ewakuacyjne.
Przy wyjeździe na ulicę Marynarki Polskiej jest już zamontowana duża tablica drogowa ze szczegółowym opisem gdzie się kierować po wjechaniu na pobliskie duże rondo.
Tunel pod Martwą Wisłą w liczbach:
1377,5 - tyle metrów ma całkowita długość tunelu,
1072,5 - to długość w metrach jednej wydrążonej rury,
2200 - tyle ton ważyła maszyna TBM, która wydrążyła dwie nitki tunelu,
91 m - długość maszyny TBM,
12,56 m - średnica tarczy maszyny TBM,
11 m - średnica wydrążonych i obudowanych tubingami rur tunelu,
35 - odległość w metrach od najgłębszego miejsca w tunelu do lustra Martwej Wisły,
1076 - tyle pierścieni użyto do wykonania dwóch rur tunelu (każdy z pierścieni składa się z 7 elementów tzw. tubingów i waży 100 ton)
500 000 - tyle urobku w tonach wydobyto i wywieziono przy drążeniu dwóch rur tunelu
4300 – tyle ton stali zużyto i będzie zużyte do zbrojeń płyty jezdni, ścian odbojowych i chodników,
24 000 m sześć. Betonu potrzeba aby zalać te zbrojenia
190 km – tyle kabli ułożonych zostanie w tunelu.
Wła-49
Fot. Włodzimierz Amerski